.:+The sYsTeM ๐F [YAOI] aLivE+:.

ดีคร้าบบบบ

明けまして　おめでとうございました。

(ย้อนหลังต้องเป็นรูปอดีตสินะ เหอะๆๆ)

ผมเปลี่ยนเพลงบล็อกรับปีใหม่ด้วยเพลง ปิ๊งๆ อีกแล้ว

キ－セ－キ ของ Tackey&Tsubasa นั่นเอง

เป็นเพลงเก่ามากทีเดียว แต่ผมก็ชอบนะครับ ไม่ได้ฟังมาตั้งหลายปี

แต่ไม่ขอเอา Venus มาลงบล็อกอ่ะนะ หลอนๆไงชอบกล......

แล้วคราวหลัง จะอัพเพลงฉลองปีใหม่นะครับ รอก่อนๆ ตอนนี้เน็ตเน่า.......

(ก็โดอัพไปแล้วนี่นะ) อยากได้เพลงอะไรกันล่ะ?J-POP ?? J-ROCK??

ปิดเรียนปีใหม่เป็นไงกันมั่ง......ไปเที่ยวที่ไหนมารึป่าวเอ่ย?

คืนระหว่างสิ้นปีกับปีใหม่ เป็นอะไรที่ สุดยอดไปเลย..........

4ทุ่ม - ตี3..........แทบไม่ได้นอนเลย="=

เสียงโทรศัพท์ แมซเซส อวยพรปีใหม่ดังตลอดเลยTTwTT"

จะปิดเสียงก็ไม่ได้ เพราะไม่งั้นตอนเช้าจะไม่มีเสียงนาฬิกาปลุก

นอนฟังเสียงจนหลับ....แต่ก็นะ ครึ่งหลับครึ่งตื่น

ตอนเช้าตื่นมาตักบาตรปีใหม่ตอน 6 โมงเช้าด้วยสภาพ............ไร้เรี่ยวแรง...........

แต่ยังไงก็ ขอบคุณสำหรับทุกแมสเซส เลยนะครับ

งืมๆ.....ถึงจะโชว์แต่เบอร์ก็ตามที เพราะโทรศัพท์ผมหายไป 2 รอบแล้วไง เบอร์อะไรๆที่เมมไว้เลย

หายหมดเยย......ไม่รู้ว่าเบอร์ไหนเป็นใครมั่ง?.........รบกวนช่วยแมสเซสมาบอกชื่อด้วยนะครับ

จะได้เมมไว้ (ฝากบอกต่อทีนะฮะ) เหอะๆๆ

- EDIT -

อ่อ เรื่อง ไพรเวทคอส วันที่ 6 ที่ไปดรีมเวิร์ล มีคนสนใจไปเพิ่มป่าวครับ?

ไปกันน้า~ อยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม ติดต่อที่บล้อกนี้ได้เลยคร้าบบบ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอาล่ะ เรามาต่อด้วยนิทานแสนสนุกของเรากันดีกว่านะครับ

หลังจากที่ลงตอนแรกไป ดีใจนะครับที่ได้เสียงตอบรับดีๆมามาก

กรั่กกกกก

------------------------------------------

นิทานเรื่อง "การผจญภัยของไก่ตัวหนึ่ง" ตอนที่ 2

แต่งโดย : ไก่, ค้างคาวโรคจิต, หมาดำ

เรียบเรียง : ไก่

นำแสดงโดย : ไก่, ค้างคาวโรคจิต, หมาดำ, คุณห่วงยาง, คุณแบกแดด, คุณแตงโม

ขอขอบคุณทุกๆคนมา ณ ที่นี้ ด้วย ที่ได้มีอะไรบั่นทอนปัญญา(??)มาให้เราได้อ่านแก้เครียดกัน(??)

ปล. ใครอยากอ่านตอนที่แล้ว ก็ คลิกไปที่เอ็นทรี่ ที่แล้วได้เลยนะครับ สนุกๆ ขำๆ

-----------------------------------------

* คำเตือน!!! นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับ บุคคล สมาคม หรือเหตุการณ์จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น!!!*

................และแล้วพระเจ้าก็เสด็จลงมาจากสรวงสวรรค์.................

วาจาคมคายของพระเจ้า และสำนวลที่นุ่มลึก ได้ชะล้างจิตใจ ของไก่และผองเพื่อนจนสิ้น

ทว่า.........พวกห่วงยางหาได้เข้าใจในวาจาของพระเจ้าไม่.........

อย่าสมองมนุษย์ถ้ำกันเลยมนุษย์ปัจจุบันทั้งหลาย พระเจ้าไม่เข้าใจ ทำไมต้องมาหาเรื่องกันและกันด้วย ช่างเป็นคนที่อกตัญญูต่อผู้มีพระคุณเหลือเกิน เขาให้ผืนดินให้เราได้อยู่อาศัยแต่ทำไมกลับประนาณท่านผู้นั้นเสียล่ะ

และพระเจ้าก็มุดรูหนีไป แต่ห่วงยางก็ไม่สนใจ หาว่าพระเจ้ามาเสือก

แต่ในขณะเดียวกัน ผู้คนที่รู้เรื่องทั้งหลายทั้งที่ผ่านไปผ่านมากลับเลื่อมใสในพระเจ้า

ขนาดว่ามีคนตั้งตนขึ้นมาเป็นคณะสาวก

...................โอ้ว~!! พระเจ้ามีจริง............ไก่คิด

แล้วไม่นาน คุณคนแท้ๆ ก็เข้ามา บอกว่า เรื่องมันเกิดจาก ไก่ไปจิกเล็บขบ 100 ปีของคุณห่วงยางก่อน นั่นเป็นสิ่งที่ผิดและ สิ่งที่ห่วงยางไปด่าพ่อไก่ก็ผิดด้วย ต้องขอโทษทั้งคู่.........

ไก่ก็งงตาแตกตามสำนวน.............ห๊า? นี่นับรวมเล็บขบ100ปีกับพ่อกูเหรอ?...........

แต่ไก่ก็ขอโทษ เพราะเพิ่งรู้ตัวว่าไปจิกเล็บขบเขาก่อน..........

ห่วงยางก็ขอโทษเช่นกัน แต่ก็ยังขบเขี้ยวชี้หน้าด่า........

ห่วงยางบอกว่า..........มายุ่งกับเล็บขบ 100 ปี ให้กูด่าพ่อมึงก็สมควรล่ะ.............

ไก่ยิ่งงงหนักเข้าไปอีก.............สำคัญเล็บขบ 100 ปี ของตัวเองผิดไปรึป่าวฮะ? คุณห่วงยาง.........

ไก่คิดอย่างเคืองๆ

...........ไก่ก็ได้มารู้ว่า ไอ้ค้างคาวโรคจิตและคุณแบกแดดกลับไปเขม่นและมีเรื่องกันต่อ...........

ไก่ตกกะใจ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไร เพราะทั้งพระเจ้าและเจ้าหมาดำก็ได้เข้าไปช่วยหมดแล้ว

........ก็คนอื่นเค้าแย่งบทกูหมดแล้วอ่ะ จะให้กูช่วยอะไรล่ะ?..........

แบกแดดให้ที่อยู่ค้างคาวโรคจิต ว่าให้ตามมาราวีที่บ้านต่อสิ

แบกแดดบอกว่า บ้านของตัวเองน่ะใหญ่มากและลุงเสือคาบดาบที่น่ากลัวของตนก็อยู่ที่นั่นด้วย.......

แล้วแบกแดดก็จากไป...........

ด้วยความที่ถูกหยาม ค้างคาวโรคจิตจึงตามไป.........

.............แต่ทว่ากลับเป็น ที่อยู่ปลอมแล้วก็ไม่เคยมีลุงเสือคาบดาบที่ว่าด้วย............

พอถามกลับไป แบกแดดก็ตอบว่าใครจะไปให้ที่อยู่จริงง่ายๆล่ะ.........

ค้างคาวโรคจิตโกรธมาก เพราะตนเองถูกท้าทายไว้ว่า ถ้าไม่มาแสดงว่า ปอดแหก

แต่พอไปกลับเป็นที่อยู่ปลอม...............ใครกันแน่ที่ปอดแหกล่ะเนี่ย?............

ค้างคาวโรคจิตจึงเอาคำของตนเองที่ต้องการจะพูดไปแปะที่แท่นประกาศข่าว แถวบ้านของแบกแดดนั่นเอง

ซึ่งในขณะเดียวกัน แตงโมที่หายหน้าไปนาน ก็กลับอยากจะมีบทบ้าง เลยมาเขียนที่อยู่ตนเองเอาไว้

...............ทั้งๆที่ไม่มีใครอยากได้เลยแท้ๆ.............

แล้วก็เขียนอีกว่า ตัวเองเป็นแตงโมที่มีสายพันธุ์จากฝรั่งเศส และผ่านสงครามโลกมาแล้ว 3 ครั้ง..............

เพราะโดนอาวุธสงครามมาแล้วหลายชนิด แตงโมกล่าวไว้อย่างนั้น.............

..........ทุกคนงง ประมาณว่า คุณแตงโมครับ คุณมาจากไหนเนี่ย?................

เพราะไม่มีใครพูดถึงคุณแตงโมเลย.....ต้องการอะไรกันแน่?........

.........แต่แล้วไม่นาน ด้วยความรำคาญ คุณแม่ค้างคาวผู้ยิ่งใหญ่ ก็โทรไปหาทั้ง 3 คน............

ทั้ง 3 คน พูดคนละอย่างกับที่เคยพูดกับพวกเราทั้งหมดเลย

ทั้ง ห่วงยาง แบกแดด และ แตงโม ต่างก็จำแลงกายเป็นนางฟ้าคุยกับคุณแม่ของค้าวคาวโรคจิต

โอ้ว!! จอร์จ.....ทำไปได้~!!! เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป ติดตามตอนที่ 3 ครับผม....

++++++++++++++++++++++++++++++++

To Be Con

ต่อตอนที่ 3 คร้าบบบบ

ปล. ที่มันตัวใหญ่ๆเล็กๆนี่ก็เพราะ เอ็กทีนอีกแล้วนะครับ ผมมะเกี่ยวน้า......

โปรดอ่านอีกครั้ง.......

* คำเตือน!!! นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับ บุคคล สมาคม หรือเหตุการณ์จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น!!!*